ตอนที่ 141 คู่บุพเพสวรรค์ประทาน พรหมลิขิตของผม

ซ่งจือเหยาเออออตามไป พอเสร็จก็หันกลับมาทำกับข้าวของตัวเองต่อ ขืนจ้องมองอีกฝ่ายตลอด อีกฝ่ายก็คงสังเกตไม่สะดวกพอดี

เพียงเพื่อจะได้มองดูเธอชัด ๆ ผลไม้ก็แทบจะถูกล้างจนผิวถลอกปอกเปิกไปหมดแล้ว อย่างไรเสียเธอก็ไม่ได้กลัวคนมองอยู่แล้ว เลยอำนวยความสะดวกให้เสียเลย

พอทำกับข้าวจานที่สองใกล้เสร็จ สวีซูเสียนถึงค่อยเดินจากไป

ซ่งจือเหยาหมดความอดกลั้นจริง ๆ กุมท้องหัวเราะร่าอย่างเงียบเชียบ ทว่าระหว่างที่กำลังแยกเขี้ยวแสยะยิ้มอยู่นั้น จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าช่วงเอวกระชับแน่น เหมือนถูกใครบางคนสวมกอดเข้า เธอที่ไม่ได้ระวังตัวเลยสักนิดจึงร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ