เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พาจี้โย่วกลับมาจากโรงพยาบาลยังไม่ถึงสิบโมง หมอฟังอาการแล้ววัดไข้ให้ พอเห็นว่าปาเข้าไป 39 องศาแล้ว จึงสั่งยาฉีดเข้ากล้ามเนื้อให้เข็มหนึ่ง
ก่อนฉีดยายังเอ่ยกำชับว่า “คุณแม่กอดไว้ให้แน่น ๆ นะครับ คราวก่อนมีไอ้หนุ่มอ้วนจ้ำม่ำคนหนึ่ง ดิ้นพราด ๆ เสียจนเกือบจะบินได้แน่ะ!”
ไม่ทันรอให้ซ่งจือเหยาพูด จี้โย่วก็เอ่ยอย่างสงบยิ่งว่า “คุณอาครับ ท่านวางใจเถอะ ผมไม่บินหรอกครับ”
“ท่านฉีดเถอะ โย่วโย่วไม่กลัวการฉีดยาหรอกครับ”
ตอนแรกหมอยังไม่ปักใจเชื่อ บอกว่าเด็ก ๆ หลายคนตอนเริ่มก็รับปากเป็นมั่นเหมาะแบบนี้ แต่พอเห็นหัวเข็มเข้าจริงก็กลายเป็นอีกเรื่องเลย
จากนั้น จี้โย่วก็ถอนหายใจออกมาอย่างจนใจเล็กน้อย พลางหันหลังกลับไปอย่างรู้สึกเสียไม่ได้ “งั้นผมไม่มอง พอได้หรือยังครับ แบบนี้คุณอาวางใจได้หรือยังครับ?”