ตอนที่ 107 …ใครจะไปสนคุณ!

ประตูเกือบจะปิดลง เขาก็ยื่นแขนยาวออกไป กระชากเธออกมาที่ระเบียงทางเดินอย่างแรง แล้วกดแนบเข้ากับกำแพงตามแรงส่งทันที

ตรงนี้ ห้องรับแขกมองไม่เห็น

ซ่งจือเหยาเกร็งตัวขึ้นมาทันควัน จุมพิตพลันถาโถมเข้าใส่ แฝงด้วยความไม่สบอารมณ์อย่างรุนแรงและความหงุดหงิดร้อนรนที่ถูกสะกดกลั้นเอาไว้ ทั้งหนักหน่วงและลึกล้ำยิ่งขึ้นทุกที

ยามพัวพันกันเสียงค่อนข้างดัง ฟังจนเธอเอวอ่อนยวบยิ่งกว่าเดิม ทว่าเพราะกลัวลูกชายจะได้ยิน หัวใจจึงแขวนเติ่งขึ้นสูง มือสั่นเทายันแผงอกของเขาไว้ พลางดันออกไป—

จี้เหวยเซินหยุดชะงักลงกะทันหัน แล้วผละถอยออกไป

ดวงตาคู่ดำสนิทที่เปี่ยมล้นด้วยความปรารถนาอันบ้าคลั่งจับจ้องเธอเขม็ง พร้อมกันนั้นก็ค่อย ๆ ยกมือขึ้น เช็ดความเปียกชื้นบนริมฝีปากบางออกไป

เขาหมุนตัวอย่างฉับไว ก้าวเท้ายาว ๆ เข้าไปในห้องนอนรอง แล้วปิดประตูห้องลง