ตอนที่ 61 ไม่ ได้ นะ

ไม่นานนัก ซ่งจือเหยาก็ถูก “คุม” เสียจนแทบจะหลอมละลายคาอ้อมอกของเขา

บรรยากาศมาถึงขั้นนี้ ย่อมเหมือนลูกศรที่พาดอยู่บนสายธนูพร้อมจะยิงออกไป

จี้เหวยเซินคิดจะไปปิดไฟ แต่ริมฝีปากและลิ้นยังคงพัวพันกันอยู่ อาลัยอาวรณ์เหลือเกิน จึงแอบปรือตาขึ้นมองเล็กน้อย

เมื่อเห็นเธอหลับตาพริ้มอย่างเคลิบเคลิ้ม ใบหน้าแต้มไปด้วยสีแดงระเรื่อ เขาก็ออกแรงพลิกตัวเธอขึ้นมาทับบนร่างทันที ก่อนจะนอนราบตามจังหวะ แล้วยื่นแขนยาวออกไปหมายจะคลำหาสวิตช์ไฟ

ทว่าพอจะแตะถึง ฝ่ามืออีกข้างก็ถูกยัดกระปุกยาใบเล็กเข้ามา

เขาชะงักไป พลันทำหน้าบึ้งแล้วหยุดชะงักลง “...หมายความว่ายังไงครับ”

ซ่งจือเหยาปรับลมหายใจอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะหายหอบ “ทายาก่อนสิคะ”

จี้เหวยเซิน “...คุณข่มขู่ผมเหรอ”