ตอนที่ 57 นี่มันแทบไม่มีรสชาติแล้วนะ

จี้เหวยเซินพาซ่งจือเหยาขึ้นชั้นบนไปหาอาสามจี้ป๋อเหวิน เคาะประตูสองทีถามว่าสะดวกคุยธุระสักหน่อยไหม จี้ป๋อเหวินก็เพิ่งเสร็จงานพอดี จึงเปิดประตูให้พวกเขา

ทั้งสามคนนั่งลง จี้เหวยเซินเพิ่งคิดจะเข้าประเด็น ซ่งจือเหยาก็ดึงชายเสื้อเขาเบา ๆ ทีหนึ่ง ชิงเอ่ยปากก่อน “อาสามคะ เรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ สัปดาห์ก่อนฉันกลับบ้านเดิมฝ่ายหญิง คนในหมู่บ้านเราคนหนึ่ง…ฉันก็จำชื่อไม่ค่อยได้แล้ว มาถามฉันว่าถ้าเด็กบ้านพวกเขาอยากย้ายโรงเรียนจากชนบทเข้ามาในเมืองเราจะยากไหม ต้องมีเงื่อนไขอะไรบ้างทำนองนี้น่ะค่ะ”

“ฉันคิดว่าเรื่องนี้คงไม่มีใครรู้ดีไปกว่าท่านแล้ว ก็เลยไหว้วานให้เหวยเซินพาฉันมาถามท่านค่ะ”

จี้เหวยเซินชะงักไป ซ่งจือเหยารู้สึกได้ทันทีว่าข้างกายมีไอเย็นเยียบแผ่ออกมา แต่ก็นะ เธอชินชาเสียแล้ว เย็นก็เย็นไปสิ เนื้อจะหลุดสักชิ้นหรือไง

เธอมีขั้นตอนของเธอ