ตอนที่ 54 อย่า ๆ กลางวันแสก ๆ แบบนี้

จี้เหวยเซินไม่ได้รีบร้อนอธิบาย พอทานข้าวเสร็จก็เรียกซ่งจือเหยาเข้าไปในห้องนอนรอง บอกว่ามีเรื่องจะปรึกษา

ปรากฏว่าเพิ่งจะปิดประตู เขาก็ปลดเข็มขัดเสียงดังแกร๊ก

ซ่งจือเหยาปอดแหกขึ้นมาทันที คว้าแขนเขาไว้หมับ “อย่า ๆ ศาสตราจารย์จี้ ฉันผิดไปแล้ว ฉันรู้แล้วว่าเอวคุณไม่ได้เป็นอะไรเลยสักนิด พอได้ไหม คุณดูสิ นี่มันกลางวันแสก ๆ… ไม่ใช่สไตล์คุณเลยสักนิดนะ!”

จี้เหวยเซินส่งสายตาปรามให้เธอใจเย็น ๆ ซ่งจือเหยาชะงักไป นี่… ดูท่าทางไม่เหมือนจะทำเรื่องอย่างว่า เธอจึงชักมือกลับอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

จี้เหวยเซินนั่งลงที่ข้างเตียง ถอดกางเกงตัวนอกออก กางเกงลองจอนสีเทาตัวนั้นส่งเสียง “เปรี๊ยะ ๆ” ปะทุประกายไฟสถิตขึ้นมาสองสาย

“……” ซ่งจือเหยาเม้มปาก ตกอยู่ในความเงียบงัน