กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จี้เหวยเซินเพิ่งพาจี้โย่วเข้ามาในโซนผู้ชาย กำลังมองหาตู้ล็อกเกอร์อยู่ ก็ได้ยินเสียงทักขึ้นประโยคหนึ่ง “หัวหน้าวิศวกรจี้ บังเอิญจริงนะครับ พาลูกชายมาอาบน้ำเหมือนกันเหรอครับ?”
น้ำเสียงสุภาพให้ความเคารพเหมือนคนส่วนใหญ่ ทว่ากลับทำให้จี้เหวยเซินชะงักไปครู่หนึ่ง หางตาเหลือบมองแวบหนึ่ง สองพ่อลูกคู่นั้นถอดเสื้อผ้าจนล่อนจ้อนไปหมดแล้ว
“เฟยเฟย เรียกคุณอาสิ” เฉินหงตบหัวลูกชายเบา ๆ ทีหนึ่ง
เฉินเฟยเฟยว่าง่าย “สวัสดีครับคุณอา”
จี้เหวยเซินพยักหน้าเล็กน้อย “รีบพาเด็กเข้าไปเถอะครับ”
รอจนพวกเขาเดินไปแล้ว เขาจึงถอดนาฬิกาข้อมือออกจากข้อมือด้วยสีหน้าเรียบเฉย พลางประเมินในใจ ข้างนอกดูแข็งแกร่งแต่ข้างในกลวงโบ๋ ธรรมดาสิ้นดี