เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งจือเหยาถูกจูงตัวออกไปอย่างว่าง่ายโดยยังงง ๆ ไม่เข้าใจ
คนที่อยู่ในห้องรับแขกพอได้ยินว่าซ่งจือเหยาถูกน้ำมันกระเด็นใส่ จี้โย่วก็รีบตีหน้าเคร่งขรึมเดินตามไปทันที ซ่งอันหรานจึงลุกขึ้นตามไปติด ๆ “ฉันไปดูหน่อยว่ายังมีกับข้าวอะไรเหลืออยู่ ผัด ๆ ให้มันเสร็จไปเลยดีกว่า นี่ก็ไม่เช้าแล้วด้วย”
ซ่งรุ่ยเหนียนก็เดินตามเธอไปด้วย “ปู่ครับ ผมไปด้วย ถึงเราสองคนจะทำกับข้าวไม่เอาไหนก็เถอะ แต่ว่า…รวมหัวกันสองคน ถึงจะสู้คนเก่งคนเดียวไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็น่าจะได้สักครึ่งหนึ่งล่ะน่า!”
จี้เม่าหลินอดขำไม่ได้อีกครั้ง พลางคิดในใจหลังจากเด็กทั้งสองคนเดินออกไป มิน่าล่ะถึงว่าเรื่องแบบนี้มันมีทั้งข้อดีข้อเสีย ลูกคนจนมักจะรู้จักรับผิดชอบบ้านได้เร็ว ดูท่าทางแล้วแม้แต่ลูกชายคนเล็กของตระกูลซ่งก็ยังพอทำกับข้าวเป็น