ตอนที่ 17 หะ...ห่วงใยสุขภาพเต้านม หึ ๆ

เช้าวันต่อมา ซ่งจือเหยาตื่นตั้งแต่หกโมงครึ่ง

เมื่อคืนเธอคิดไว้แล้วว่าวันนี้ต้องกลับไปทางฝั่งคุณปู่ เลยตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้เป็นพิเศษ

แม้อยากจะให้ลูกชายนอนต่ออีกสักหน่อย แต่ความจริงคนอื่น ๆ ล้วนต้องไปกันตั้งแต่คืนวันเสาร์หลังเลิกงานแล้ว

เรื่องที่จะไปตามหาซ่งจือเหยากับจี้โย่วที่ชนบท คิดว่าจี้เหวยเซินคงจะบอกกล่าวไว้แล้ว แต่ในเมื่อกลับมาบ้านแล้ว หากไม่ไปก็คงดูไม่ดี

จี้โย่วตัวน้อย ๆ เองก็รู้ความ ขยี้ตาพลางลุกขึ้น “แม่ครับ พวกเราจะไปบ้านปู่ทวดกันใช่ไหมครับ?”

“ใช่จ้ะ โย่วโย่ว จะไปบ้านปู่ทวดกัน”

“โย่วโย่วอยากใส่ชุดไหน แม่ช่วยหยิบให้นะ”

“ไม่เอาครับ”

จี้โย่วส่ายหน้า เกาะขอบเตียงแล้วปีนลงไปด้วยตัวเอง “โย่วโย่วจะใส่เองครับ”

เรื่องนี้เขารู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องให้แม่มาดูแลเลยสักนิด รวมทั้งเรื่องกินข้าว ก็ไม่ต้องให้แม่มาคอยดูแลเหมือนกัน