ตอนที่ 4 สัปดาห์ละสองครั้ง

เพียงเพราะเจียงหมิ่นซิ่วพูดพลั้งปากไปประโยคนั้น ซ่งจือเหยาจึงอดไม่ได้ที่จะหวนนึกไปถึงเรื่องบนเตียงระหว่างสามีภรรยา

สรุปสั้น ๆ คือ ฟินมาก

ติดตรงที่เป็นกิจวัตรจนเกินไปหน่อย

สัปดาห์ละสองครั้ง ไม่เคยมากไปกว่านั้น และไม่เคยน้อยไปกว่านั้น…

พอถึงวันที่กำหนด ศาสตราจารย์จี้ก็จะอาบน้ำจนตัวหอมฟุ้ง แล้วเงียบ ๆ หยิบตำราเล่มหนึ่งเดินเข้าห้องนอนใหญ่ไป

แสร้งทำเป็นเปิดอ่านอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ต้องปิดไฟ ผ้าม่านก็ต้องรูดปิดให้มิดชิด มืดตึดตื๋อเสียจนยื่นนิ้วมือออกมายังมองไม่เห็น

ซ่งจือเหยาลองคิดดูดี ๆ หากจะถามว่ามีช่วงเวลาไหนบ้างที่เธอหลุดพ้นจากการควบคุมได้ชั่วคราวละก็…

มันก็คงจะเป็นช่วงเวลานี้นี่แหละ

จี้เหวยเซินนั้นจัดว่าเก่งกาจและทรงพลังจริง ๆ

ในแง่นี้เธอก็คงจะเป็นผู้หญิงธรรมดาสามัญคนหนึ่งละมั้ง