กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 เตรียมตัวกลับบ้าน
ตอนที่สวี่ตี๋กลับมา ห้องพักผู้ป่วยก็ถูกเก็บกวาดจนสะอาดเอี่ยม กล่องข้าว ถ้วยชาม ถูกนำไปล้างจนหมดแล้ว
"อารมณ์ไม่ดีเหรอ"
"อืม ทุกปีจะมีเพื่อนร่วมรบปลดประจำการ บาดเจ็บ หรือแม้กระทั่งสละชีพ คิดว่าตัวเองชินแล้ว แต่เอาเข้าจริง เรื่องแบบนี้ไม่มีวันทำใจให้ชินได้เลย"
จางเจาหยางโอบเอวสวี่ตี๋ไว้ ซบหน้าลงกับตัวเธอ ในวินาทีนี้ เขาต้องการใครสักคนคอยปลอบโยน
"ถ้าทำใจให้ชินไม่ได้ก็ไม่ต้องฝืนหรอก ในโลกนี้ คนที่ร่วมเป็นร่วมตายกับพวกคุณได้ ก็มีแค่เพื่อนร่วมรบนี่แหละ"
สวี่ตี๋ยกมือลูบศีรษะจางเจาหยางเบาๆ เวลานี้เขาไม่ใช่ยอดนักรบผู้ไร้เทียมทาน แต่เป็นเพียงผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่มีมุมอ่อนแอ
"อืม"