กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 บทเพลงแห่งสหายร่วมรบ
จางเจาหยางฟื้นตัวได้เร็วมาก หมอบอกว่าอีกแค่สองวันก็ตัดไหมได้แล้ว สวี่ตี๋ดีใจมากที่เขาหายดีโดยไม่ทิ้งผลข้างเคียงอะไรไว้
"คุณ พรุ่งนี้พวกเหล่าเฮยจะออกจากโรงพยาบาลแล้ว พวกผมอยากนัดกินข้าวด้วยกันหน่อย คุณช่วยจัดการเรื่องอาหารให้ทีสิ"
"ได้สิ แต่ห้ามดื่มเหล้านะ"
"ไม่ดื่มหรอก ห้าคนรวมกันยังได้ไม่ครบคนสมบูรณ์หนึ่งคนเลย จะเอาปัญญาที่ไหนไปดื่ม"
น้ำเสียงของจางเจาหยางเจือความหม่นหมอง ค่ายทหารก็เหมือนค่ายเหล็กที่หมุนเวียนเปลี่ยนผ่านกำลังพล ทุกปีมีทหารเก่าปลดประจำการ มีทหารบาดเจ็บต้องอำลา และมีเพื่อนร่วมรบที่ไม่มีวันได้กลับมา...