กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 160 พ่อ พวกเราอย่าซื้อบ้านหลังใหญ่กันเลยนะ
“ถ้ามีเวลาว่างก็จะกลับมา…”
โจวเหอก็ตอบคำถามนี้ได้ยากเช่นกัน สิ่งที่ควรเรียนก็เรียนไปจนเกือบหมดแล้ว
กลับมาคราวหน้าก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่แล้ว
ไม่ได้กลับมาร่วมเดือนกว่า ในบ้านฝุ่นเกาะหนาไปชั้นหนึ่งแล้ว
ฝานจั๋วชิงวางเด็กลงบนโซฟา เริ่มทำความสะอาดบ้าน ยกกะละมังน้ำเย็นมาชุบผ้าขี้ริ้วให้เปียกแล้วเริ่มเช็ดโต๊ะกลางและโต๊ะต่าง ๆ
เด็กน้อยนั่งอยู่บนโซฟาครู่หนึ่ง ก็วิ่งไปหยิบผ้าขนหนูผืนหนึ่งออกมาจากห้องน้ำ ชุบน้ำแล้วบิดหมาด ๆ มาช่วยเขาเช็ดด้วยกัน
“พ่อ หนูช่วยพ่อเช็ดโต๊ะนะ…”
“ได้ พ่อช่วยลูก…ช่วยบิดน้ำให้แห้ง”
ฝานจั๋วชิงรับผ้าขนหนูสีเหลืองอ่อนผืนนั้นจากมือเธอ ท่าทางพลันชะงักค้างกลางอากาศ