กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 รสชาติชั่วร้ายมาก
“งั้นก็ได้...”
ฉางซุนเจวี๋ยถอนหายใจ หยิบรีโมตควบคุมมาปิดโทรทัศน์ ดูท่าเด็ก ๆ จะไม่ชอบดูอะไรแบบนี้กัน
พอปิดโทรทัศน์ก็ยิ่งน่าเบื่อเข้าไปใหญ่ เด็กสองคนพากันจ้องเป๋งมาที่เขาพร้อมกัน จ้องจนเขารู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
“อาเจวี๋ย ถ้างั้นพวกเราบอกลากันเลยดีกว่าไหม...”
ฝานเจวี๋ยเขี่ยนิ้วเล่น ที่นี่ของเขาไม่มีอะไรสนุกเลยสักนิด
“...”
ฉางซุนเจวี๋ยไม่มีประสบการณ์เลี้ยงเด็กเลย ทำงานในวงการมานานหลายปีขนาดนี้ ก็แทบไม่มีเพื่อนสนิทที่เปิดอกคุยกันได้จริง ๆ สักคน
อาจเป็นเพราะโดดเดี่ยวอ้างว้างมานานเกินไป พอมองดูเด็กช่างพูดช่างเจรจาน่ารักสองคนนี้ เขากลับไม่อยากปล่อยมือ อยากให้ทั้งคู่อยู่เป็นเพื่อนกับตัวเองต่ออีกสักพัก