เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 450 เซวียนหยวนเสวี่ยลั่วเดือดดาล
หุ่นยนต์ที่เหลือรวมกลุ่มกันแน่นเป็นแถวรบ แล้วยิงลำแสงพลังงานออกมาจากหลายทิศทางพร้อมกัน
เซวียนหยวนเสวี่ยลั่วหรี่ตาเย็นเยียบ กระทืบเท้าเรียกธาตุดิน กำแพงปฐพีหนาทึบผุดขึ้นมาทีละชั้น ลำแสงพลังงานยิงใส่กำแพงจนเกิดรอยร้าว แต่ทะลวงผ่านไม่ได้
เมื่อเห็นเช่นนั้น หุ่นยนต์ตัวอื่นก็เปิดฉากโจมตีรุนแรงยิ่งกว่าเดิมทันที
ลำแสงเลเซอร์หนาแน่นสานกันเป็นตาข่ายแสงมรณะ กระสุนปืนใหญ่ตกลงมาราวกับห่าฝน พื้นที่ทั้งแห่งถูกแสงจ้าและควันปืนปกคลุมในพริบตา
ทว่าเซวียนหยวนเสวี่ยลั่วยังคงสงบนิ่ง หางจิ้งจอกทั้งเก้าขยับไหวอย่างคล่องแคล่ว ขณะคิดว่าจะใช้วิธีไหนจบความทรมานของคนพวกนี้ให้ดีที่สุด
สุดท้ายเธอก็เลือกไฟ
เพียงความคิดวูบหนึ่ง อุณหภูมิของห้องทดลองใต้ดินทั้งแห่งก็พุ่งสูงขึ้น เปลวไฟทะลักออกมาจากเท้าของเธอไม่หยุด แค่กระทืบเท้าเบา ๆ เปลวไฟก็ถาโถมเข้าใส่หุ่นยนต์ราวกับคลื่นยักษ์!