เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 441 ชีวิตประจำวันกับชิวอวี่ในเมืองเล็ก
เมืองเล็กไม่ใหญ่นัก ผู้คนเดินสวนกันไปมาตามถนน ให้บรรยากาศสงบสุข
เซวียนหยวนเสวี่ยลั่วหาที่เปลี่ยว ๆ ลงจอด เก็บหาง แล้วพาชิวอวี่เดินเข้าไปในเมือง
ทั้งสองเดินเล่นไปตามถนนในเมืองเล็ก ดวงตาของชิวอวี่เป็นประกายราวกับดวงดาว ทุกอย่างรอบตัวชวนให้เธอสงสัยใคร่รู้ไปหมด
แผงขายของริมถนนวางสินค้าละลานตา มีทั้งงานฝีมือ ของกินขึ้นชื่อ ผลไม้สด และอีกมากมาย ทุกอย่างดึงดูดสายตาเธอ จนเธอหยุดฝีเท้าเป็นระยะ หยิบชิ้นนี้ขึ้นมาดูแล้วลูบชิ้นนั้น ปากก็ส่งเสียงอุทานไม่หยุด
ไม่ใช่ว่าเธอเป็นคุณหนูที่ไม่เคยเห็นโลก แต่สถานะของเธอแต่ก่อนสูงเกินไป จนไม่มีโอกาสได้สัมผัสชีวิตคนธรรมดาแบบนี้
เซวียนหยวนเสวี่ยลั่วเดินตามหลังเธออย่างจนใจ คอยระวังความเคลื่อนไหวรอบข้างอยู่ตลอด ขณะเดียวกันก็สังเกตเมืองเล็กแห่งนี้ไปด้วย