เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 382 ศึกยากลำบาก
เสี่ยวไป๋ยืนอยู่บนยอดตึกเคลื่อนที่ ก้มมองลงไปเบื้องล่าง ทั้งเมืองกลายเป็นนรกบนดินไปแล้ว!
ชายคนหนึ่งสูงถึงร้อยเมตร ผมขาวเคราขาว สวมชุดคลุมสีขาวเรียบง่าย มีแสงสีทองล้อมรอบ ยืนอยู่กลางฟากฟ้า รอบตัวเขามี ‘ทูตสวรรค์’ มากมายที่มีปีกสีขาว แต่ใบหน้ากลับเขียวคล้ำ เขี้ยวงอก หน้าตาอัปลักษณ์ บ้างขับขานบทเพลงสรรเสริญ บ้างบรรเลงดนตรี บ้างประนมมืออธิษฐานเงียบ ๆ ภาพตรงหน้าดูศักดิ์สิทธิ์สง่างามและพิลึกพิลั่น
เสี่ยวไป๋เคยเรียนจากชั้นเรียนเล็ก ๆ ของจ้าวจิ่งหรง จึงจำชายผู้มีแสงสีทองล้อมรอบคนนั้นได้
“พระผู้เป็นเจ้า?”
เธอเกาหัว ไม่เข้าใจว่าทำไมพระผู้เป็นเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ ท่านไม่ควรเป็นผู้ที่คนบนอีกทวีปนับถือหรอกหรือ? ฉันจำผิด หรือประเทศนี้มีปัญหา?
สมองน้อย ๆ ของเธอคิดไม่ออกว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง สุดท้ายเลยเลิกคิดเสียเลย
ในเมือง คนที่กำลังแปรสภาพเป็นอสุรกายทูตสวรรค์รวมตัวกันตามคำสั่งของ ‘พระผู้เป็นเจ้า’ เตรียมข้ามมหาสมุทรไปโจมตีหัวเซี่ย!
ตอนนั้นเอง ชายชุดขาวสังเกตเห็นเสี่ยวไป๋ สายตาคมกริบของเขาทะลุผ่านชั้นเมฆ จับจ้องเธอตรง ๆ แรงกดดันถาโถมเข้ามาราวกับคลื่นยักษ์ซัดฝั่ง