เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 321 ตระกูลจ้าวกับจ้าวจิ่งหรง
หนิงจู๋ไม่คิดเลยว่าหลีอินจะพูดประโยคนี้ออกมากะทันหัน ใบหน้าของเธอจึงแดงก่ำด้วยความเขินอาย
นี่อยู่ต่อหน้าผู้อาวุโสเลยนะ! ถึงทั้งสองจะหลับใหลอยู่ใต้ดินแล้ว แต่เธอก็ยังรู้สึกกระดากอายอยู่ดี
แต่ครั้งนี้หนิงจู๋ไม่ได้หลบ กลับยืนอยู่ข้างหลีอินอย่างเปิดเผยทั้งใบหน้าแดงก่ำ แล้วพยักหน้าเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้ม
“คุณตาคุณยาย ฉัน…ฉันจะดูแลเธอให้ดี วางใจได้”
หลีอินหันไปมองเด็กสาวข้างกายอย่างประหลาดใจ
เธอนึกว่าอาจู๋จะเขินจนมุดเข้าไปในอ้อมแขนของตัวเอง ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะกล้าพูดถึงความรู้สึกของตัวเอง แล้วยังให้คำมั่นกับผู้อาวุโสอีก
แต่นี่แหละนิสัยของอาจู๋ กล้ารักกล้าเกลียด เปิดเผยและสง่างาม
เธอบีบมือเด็กสาวเบา ๆ ความอบอุ่นในฝ่ามือดูเหมือนจะกลายเป็นกระแสอบอุ่น ไหลเข้าสู่หัวใจอย่างเงียบงัน
สายลมในหุบเขาพัดผ่านร่างของทั้งคู่ ให้ความรู้สึกอบอุ่น ราวกับบรรพชนกำลังอวยพรให้พวกเธอ