เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 317 การรุมอัดอย่างยุติธรรม
สายตาของหลีอินคมกริบราวคบเพลิง ฝ่าฝูงชนที่พลุกพล่านไปหยุดอยู่ที่หญิงที่อ้างตัวว่าเป็น “หลีจื่อโม่” โดยตรง
หญิงคนนั้นกำลังเล่าเรื่องในอดีตของตระกูลหลีที่แต่งขึ้นเองอย่างออกท่าทาง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ไม่รู้สึกละอาย กลับภูมิใจเสียด้วยซ้ำ ราวกับตัวเองเป็นสมาชิกของตระกูลในตำนานจริง ๆ
หนิงจู๋กับฉินโหยวก็สังเกตเห็นหญิงที่กำลังเรียกเสียงฮือฮาเช่นกัน โดยเฉพาะตอนที่ได้ยินเธออ้างว่าเป็นน้องสาวของหลีอิน สีหน้าของทั้งคู่ยิ่งประหลาดขึ้นไปอีก
แต่แล้วเธอกลับเริ่มเล่าเรื่องพ่อแม่ของหลีอินที่แต่งขึ้นเอง สีหน้าของทั้งคู่พลันเย็นเยียบลงทันที
หนิงจู๋รู้ว่าพ่อแม่มีความสำคัญกับหลีอินมากแค่ไหน แม้เธอจะไม่เคยพบพ่อแม่ของหลีอิน แต่จากเรื่องที่หลีอินเล่า ก็พอรู้ว่าพวกท่านเป็นผู้อาวุโสใจดีมาก แถมยังมีความเป็นเด็กอยู่บ้าง
ฉินโหยวเองก็รู้ซึ้งถึงเรื่องนี้ ตอนเด็กเธอไปบ้านหลีอินบ่อยมาก บางครั้งยังกินข้าวและค้างที่นั่นด้วย ความทรงจำอันอบอุ่นเหล่านั้นจนถึงตอนนี้ก็ยังชัดเจนอยู่ในใจ