เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 268 งานเลี้ยงวันเกิดที่ต่างคนต่างแฉเรื่องน่าอาย
สิ้นประโยคนั้น บรรยากาศในห้องก็เงียบยิ่งกว่าเดิม
หนิงจู๋วิเคราะห์เรื่องบางอย่างได้ทันทีจากสีหน้าและน้ำเสียงของแม่หนูคนนี้
อย่างเช่น หลีอินต้องอธิบายให้อีกฝ่ายเข้าใจชัดเจนแล้วแน่ ๆ แต่ดูท่าเธอคงไม่ได้ฟัง…
จากการได้สัมผัสกันไม่กี่ครั้งก่อนหน้านี้ หนิงจู๋ก็มองนิสัยของฉินโหยวออกแล้ว
แม้จะดูซื่อ ๆ น่ารัก แต่ก็มีความคิดเป็นของตัวเอง ยึดมั่นในสิ่งที่เชื่อ ต่อให้ใครพูดอะไรก็เปลี่ยนใจไม่ได้
อย่างเช่นเรื่องความรู้สึกที่มีต่อหลีอินน้อย…
ถ้าเป็นเมื่อก่อน หนิงจู๋คงอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนีไปแล้ว แต่ตอนนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฉินโหยว เธอกลับฝืนยืดหลังตรงทั้งที่หน้าแดงก่ำ
เธอกวาดตามองฉินโหยวที่ตัวผอมบางและเล็กจ้อย ราวกับยังโตไม่เต็มวัย แล้วก้มมองรูปร่างของตัวเองที่หมั่นออกกำลังกายอยู่บ่อย ๆ ก่อนมุมปากจะยกยิ้มอย่างได้ใจ
ฉินโหยว “หืม?”