เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 266 ไปบ้านฉินโหยว
“ฉินโหยว ทำไมมาอยู่ที่นี่?” หลีอินทักทายอย่างดีใจ
ตอนแรกยังคิดอยู่ว่าจะใช้เวลาช่วงบ่ายนี้อย่างไร พอมีเพื่อนมานั่งคุยด้วย เวลาก็ไม่ยาวนานอีกต่อไป
หวังฉีเหยาถูกน้องสาวคนนี้จ้องจนขนลุก มือที่ยกขึ้นโบกให้ดูเกร็ง ๆ เธอไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นปฏิปักษ์กับตัวเองขนาดนี้ทำไม
ยังดีที่หลีอินพูดช่วยคลี่คลายสถานการณ์ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่รู้ว่าควรทำสีหน้าอย่างไร
ฉินโหยวละสายตา เผยรอยยิ้มสดใส เธอเหมือนพูดอะไรบางอย่างผ่านกระจก จากนั้นก็กระโดดลงจากบันไดอย่างแผ่วเบา แล้วเดินเด้งดึ๋งเข้ามาทางประตูหน้า
“หลีอิน พวกเธอกลับมาแล้วทำไมไม่บอกฉัน ฉันรอตั้งนานแน่ะ!” ฉินโหยวพูดพลางเดินมานั่งข้างหลีอิน แต่สายตาก็เหลือบไปทางหวังฉีเหยาเป็นระยะ
หลีอินยิ้มแล้วสั่งเค้กที่ฉินโหยวเคยชอบกินให้เธอ “ทริปนี้สั้นมาก รู้สึกเหมือนเพิ่งออกไปก็กลับมาแล้ว”
หวังฉีเหยาถามอย่างประหลาดใจ “เสี่ยวหลี ช่วงนี้เธอไปไกล ๆ มาเหรอ?”
“อืม ไปสหรัฐอเมริกามา เพิ่งกลับถึง”