เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 190 จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง
“เป้าหมายของแกคืออะไร? อยากให้ฉันจมอยู่ในฝันซ้ำแล้วซ้ำเล่า? ลืมตัวเอง? หรืออยากให้ฉันพังทลาย สูญเสียตัวตนไป?”
หลีอินเช็ดน้ำตา แล้วค่อย ๆ พูดกับอากาศตรงหน้า
ถ้าไม่ใช่เพราะ “น้องชายลูกพี่ลูกน้องที่บ้านคุณลุง” ปรากฏตัวในฝันซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางทีเธออาจจมอยู่ในฝันไปแล้วจริง ๆ
ถึงตอนนั้นเธออาจกลายเป็นหลีเมิ่ง เป็นโหยวเมิ่ง หรืออาจกลายเป็นตัวเองที่ลืมทุกสิ่งไปแล้วก็ได้ แต่ไม่มีทางเป็นหลีอินอีกแน่นอน!
ตอนนี้เธอนึกออกแล้ว คนคนนั้นไม่ใช่น้องชายลูกพี่ลูกน้องที่บ้านคุณลุงเลย แต่เป็นตัวเธอเองตอนเด็กต่างหาก
“เพราะงั้น เป้าหมายของแกคืออะไรกันแน่?”
เสียงก้องสะท้อนไปทั่วทุ่งน้ำแข็งอันว่างเปล่าในขั้วโลกใต้ แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ
ทุ่งน้ำแข็งขั้วโลกใต้ค่อย ๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยมิติอันมืดมิด
มิติค่อย ๆ สว่างขึ้น หลีอินพบว่าตัวเองกลับมาอยู่ที่บ้านอีกครั้ง และตรงหน้าเธอก็มีพ่อกับแม่ยืนอยู่ สีหน้าไร้อารมณ์