เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 174 ประกาศสิ้นสุด
เหมียวเมี่ยวเมี่ยวสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของหลีอินโดยธรรมชาติ และสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของเธอกำลังไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ
แต่เธอไม่ได้ใส่ใจนัก คิดว่าอาจเป็นการแปลงรูปแบบจากการใช้ความสามารถจนถึงขีดสุด คล้ายการแปลงกายหลายรูปแบบของตวนมู่ซง
ทว่าในสายตาของหลีอิน ภาพที่เห็นกลับแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ในชั่วขณะนี้ โลกสูญเสียสีสันไปหมด เหลือเพียงเหมียวเมี่ยวเมี่ยว หนิงชวน และเทพมารที่กำลังรวบรวมพลังอยู่เท่านั้นที่เปล่งแสงสีแตกต่างกัน
ภาพนี้ทำให้เธอนึกถึงมุมมองในสายตาของสามีผู้อำนวยการสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ชายที่เป็นคนกลางและเดินทางไปเมืองหนิงเหอเพื่อถ่ายทอดคำสั่งของศาสตราจารย์ฝาง
สีสันที่แตกต่างกันน่าจะแทนอารมณ์ที่แตกต่างกัน
เหมียวเมี่ยวเมี่ยวเป็นสีเขียวอมฟ้าปนเทาเล็กน้อย ดูสงบนิ่งมาก หนิงชวนเป็นสีแดงกับสีทองสานประสานกัน สีแดงหมายถึงความโกรธ แล้วสีทองล่ะคืออะไร?
หลีอินมองไปทางเทพมารอีกครั้ง แล้วอดขมวดคิ้วไม่ได้