กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 115 ความสามารถที่คุ้นเคย
พอได้ยินคำพูดจากปากหนิงจู๋ หลีอินก็ขมวดคิ้วทันที
เธอหันกลับไปมองศพ ใบหน้าของชายคนนั้นยังเห็นได้ชัด และไม่เกี่ยวข้องกับ “แม่” ที่อาจู๋พูดถึงแม้แต่น้อย
ที่ทำให้เธอรู้สึกแปลกยิ่งกว่าคือ บนศีรษะของคนคนนี้กลับไม่มีแถบแสงเจ็ดสีลอยขึ้นมา
ทั้งจางซิงเหวินที่เป็นมนุษย์ดัดแปลง ทั้งคนกลาง รวมถึงร่างแยกที่ศาสตราจารย์ฝางสร้างขึ้นด้วยความสามารถที่ไม่รู้จัก ต่างก็มีแถบแสง มีเพียงคนตรงหน้าที่ไม่มี
นี่แหละที่พิสูจน์ได้พอดีว่าเธอไม่ได้ฆ่าคนผิด
เธอหันกลับมา กุมมือหนิงจู๋ แล้วถ่ายพลังงานสายหนึ่งเข้าไปในร่างของอีกฝ่าย ค่อย ๆ ขับไล่ความกลัวและความไม่สบายใจในใจเธอ
แววตาของหนิงจู๋ค่อย ๆ แจ่มชัดขึ้น แต่ยังคงมีความสับสนอยู่หลายส่วน เธอเงยหน้ามองหลีอิน เสียงสั่นเครือ “หลีอิน ฉัน...ฉันเมื่อกี้เห็น...”
หลีอินยังคงควบคุมพลังงานให้ซึมซาบไปทั่วร่างเธอ แม้จะทำให้ปวดเมื่อยอยู่บ้าง แต่ก็ช่วยขจัดสภาวะด้านลบได้อย่างมีประสิทธิภาพ
“อาจู๋เห็นอะไร ค่อย ๆ เล่า ไม่ต้องรีบ”