กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 11 เบาะแส
ไม่กี่นาทีก่อน หลีอินยืนมองเข้าไปในหมู่บ้านจัดสรรจากด้านนอก ผู้คนที่เดินเข้าออกดูปกติดี แม้แต่คุณป้าหลายคนที่นั่งอยู่หน้าประตูใหญ่ยังพัดพัดอยู่พลางวิจารณ์เธอไปด้วย
“เด็กคนนี้หน้าตาสะสวยจริง ๆ”
“ใช่สิ ฉันแก่ปูนนี้แล้วยังไม่เคยเห็นสาวสวยขนาดนี้เลย เสียดายก็แต่เสื้อผ้าไม่สวย พาลให้หน้าหวาน ๆ ดูเสียหมด”
“ไม่รู้ว่าเป็นลูกบ้านไหน ทำไมไม่ซื้อเสื้อผ้าสวย ๆ ให้ลูกสาวใส่บ้างนะ”
……
หลีอินก้มมองตัวเอง เสื้อผ้าที่เธอใส่อยู่เป็นชุดที่เลือกไว้เมื่อไม่กี่วันก่อน แบบไม่ค่อยทันสมัยเท่าไร แต่ใส่แล้วสบายมาก
ฉันแต่งตัวแบบนี้แปลกมากหรือไง?
เธอไม่รู้เหมือนกัน อย่างไรเสียที่บ้านก็มีลูกคนเดียว แถมยังเป็นเด็กผู้ชาย เรื่องพวกนี้จึงไม่มีโอกาสได้สัมผัส ตอนนี้ก็ไม่มีใครคอยสอนเธอด้วย
ช่างเถอะ ใส่สบายก็พอแล้ว!