กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 10 พรมหนังมนุษย์
นายตำรวจหลิวพาสมาชิกหน่วยมาถึงหมู่บ้านจัดสรรที่ชายหนุ่มอาศัยอยู่ พวกเขายืนสังเกตสภาพแวดล้อมและผู้คนที่เดินผ่านไปมาด้านล่าง อาคารแห่งนี้ดูธรรมดามาก เหล่าผู้อยู่อาศัยต่างเข้าออกและวุ่นอยู่กับชีวิตของตัวเอง
พวกเขาเข้าไปในอาคารและมาถึงบ้านของชายหนุ่ม ภายในห้องระเกะระกะไปหมด ราวกับเจ้าของเพิ่งผ่านการต่อสู้อันดุเดือดมา ทั้งยังมีกลิ่นเหม็นเน่าลอยคลุ้ง จนตำรวจหญิงสาวอดยกมือปิดจมูกไม่ได้
“กลิ่นอะไรเนี่ย…เหม็นชะมัด!”
เธอยังอายุน้อย จึงดมไม่ออก แต่คุณตำรวจหลิวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับคุ้นเคยกับกลิ่นนี้เป็นอย่างดี
กลิ่นเนื้อเน่า หรือที่เรียกกันว่า กลิ่นศพ!