กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 4 กระทู้เรื่องเล่าสยองขวัญในเมือง
รถแล่นมาถึงถนนเล็ก ๆ ข้างหมู่บ้านจัดสรร หลีอินส่งสัญญาณให้นายตำรวจหลิวจอด ตรงนี้อยู่ใกล้บ้านเธอมาก แค่เดินผ่านตรอกแล้วเลี้ยวอีกทีก็เข้าทางประตูหลังได้แล้ว
นายตำรวจหลิวพยักหน้า จอดรถริมทางก่อนกำชับว่า “หลีอิน กลับเองระวังด้วยนะ ถ้าเจออะไร รีบติดต่อฉันทันที”
หลีอินพยักหน้า บอกว่าเข้าใจแล้ว “ขอบคุณนายตำรวจหลิว คุณก็เหนื่อยแล้วเหมือนกัน”
พูดจบเธอก็เปิดประตูรถ เตรียมลงจากรถ ทันใดนั้นตำรวจหญิงก็เรียกเธอไว้ “เสี่ยวหลี รอก่อน”
หลีอินมองเธออย่างสงสัย ไม่รู้ว่าตำรวจคนนี้มีธุระอะไรอีก
เสี่ยวหวังหยิบถุงใบหนึ่งออกมาจากรถ ยื่นให้หลีอินพร้อมยิ้มบอกว่า “เอานี่ไป พรุ่งนี้เช้าอุ่นกินด้วย”
หลีอินรับถุงมา ข้างในมีซาลาเปาร้อน ๆ สองลูก ส่งกลิ่นหอมน่ากิน ความอบอุ่นแผ่ซ่านขึ้นในใจ “ขอบคุณพี่สาวเสี่ยวหวัง”
เสี่ยวหวังยิ้มพลางโบกมือ “ไม่ต้องขอบคุณ รีบกลับบ้านไปพักผ่อนเร็ว”
หลีอินพยักหน้า ถือซาลาเปาเดินเข้าไปในตรอก นายตำรวจหลิวมองแผ่นหลังของเธอ แววตาฉายอารมณ์ซับซ้อนวูบหนึ่ง ก่อนค่อย ๆ สตาร์ตรถแล้วหายลับไปในความมืด