บทที่ 3 สิ่งผิดปกติกับการหยั่งเชิง

บทที่ 3 สิ่งผิดปกติกับการหยั่งเชิง

ขณะที่กำลังสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกาย จู่ ๆ อาการเวียนหัวรุนแรงก็ถาโถมเข้ามา สายตาของเธอเริ่มพร่ามัว ร่างกายโงนเงนอย่างควบคุมไม่ได้

เธอพยายามคว้าบางอย่างมาพยุงตัว แต่รอบข้างว่างเปล่า ไม่มีอะไรให้จับเลย

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” หลีอินตกใจ เธอรู้สึกว่ากำลังหมดสติ ร่างกายราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นดึงรั้งให้ร่วงลงสู่ห้วงเหวลึกที่ไม่รู้จัก

เธอลืมตาขึ้นอย่างแรง แต่ก็ยังคงร่วงลงมา ภาพเมืองสมัยใหม่ปรากฏตรงหน้า เป็นชุมชนที่เธอคุ้นเคย เลขที่ 221 ถนนฮวาเจีย

เธอยังมองเห็นเพื่อนบ้านที่คุ้นหน้าอยู่หลายคนด้วยซ้ำ

การร่วงหล่นยังดำเนินต่อไป ชุมชนหายวับไป แทนที่ด้วยโลกอันแห้งแล้งรกร้าง ผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนบิดตัวและคลานอยู่บนพื้น ราวกับกำลังเต้นรำ ดูพิกลพิการและไร้เหตุผล

“นี่…ที่นี่ที่ไหน?”

ยังไม่ทันเอ่ยปาก ทุกสิ่งรอบตัวก็แตกสลายอีกครั้ง

ดวงจันทร์สีเลือดขนาดมหึมาลอยขึ้นจากเส้นขอบฟ้า แดงฉานและชวนขนลุก แผ่แสงเจิดจ้าและประหลาด ย้อมโลกทั้งใบให้กลายเป็นสีเลือด