กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 266
จวนท่านหญิงประดับประดาด้วยโคมไฟหลากสีสัน บ่าวไพร่เดินกันขวักไขว่เป็นกลุ่มก้อน
เฉียวชียังมิทันก้าวพ้นประตู จวนคนเฝ้าประตูก็เพ่งมองนางอย่างละเอียดสองครา จากนั้นก็ขยี้ตาแล้วมองซ้ำอีกรอบ ก่อนจะตะโกนร้องออกมาด้วยความดีใจ
"คุณหนูใหญ่กลับมาแล้ว!"
บ่าวไพร่ในจวนท่านหญิงล้วนรู้จักนาง คงเป็นเพราะเฉียวจิ่วสั่งให้คนคอยกำชับไว้ล่วงหน้านานแล้ว หรือไม่ก็คงให้ดูภาพเหมือนของนางมาก่อน
ไม่ต่างอะไรกับตอนอยู่ในวังหลวงเลยสักนิด
ครู่ต่อมา คนตระกูลเฉียวหลายคนก็พากันวิ่งกระหืดกระหอบออกมา
เฉียวจิ่วยิ่งพุ่งเข้ามากอดนางไว้แน่น สีหน้าฉายแววตื่นตันใจจนเนื้อเต้นซึ่งหาดูได้ยากยิ่ง
"พี่ ท่านกลับมาเสียที..."
อยากจะบอกว่าคิดถึงเพียงใด แต่กลับเขินอายจนไม่รู้จะเอ่ยปากอย่างไร