กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 242
พวกคนรับใช้ในวังแยกกุ้ยเหรินจิ้งกับกุ้ยเหรินหลานออกจากกัน กุ้ยเหรินหลานหลบอยู่ด้านหลังหัวหน้าขันทีด้วยท่าทางน้อยเนื้อต่ำใจ ส่วนกุ้ยเหรินจิ้งกลับคล้ายหน้ามืดตามัวด้วยโทสะ ผมเผ้ายุ่งเหยิง จ้องมองอีกฝ่ายตาแทบถลน
"น้องจิ้ง ข้าปฏิบัติต่อเจ้าประหนึ่งน้องสาวแท้ๆ มาโดยตลอด มีสิ่งใดดีๆ ก็ล้วนนึกถึงเจ้าก่อน แต่เจ้า... ข้าทำผิดอันใดกันแน่ เหตุใดเจ้าจึงต้องทำกับข้าเช่นนี้"
กุ้ยเหรินหลานขอบตารื้อแดงระเรื่อ เอ่ยตัดพ้ออย่างเจ็บช้ำน้ำใจ
ทว่ากุ้ยเหรินจิ้งกลับดั่งราชสีห์คลุ้มคลั่ง ชี้นิ้วใส่หน้าอีกฝ่ายด้วยเพลิงโทสะ
"มาถึงขั้นนี้แล้ว เจ้ายังจะมาเสแสร้งแกล้งทำอันใดที่นี่อีก!"