เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 236
แววตาของเฉินอวี้จิ่นในยามนี้ปราศจากความสงบเสงี่ยมอย่างผู้ยอมจำนนดังแต่ก่อน ทว่ากลับลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงที่เรียกว่าความทะเยอทะยาน
"ข้าช่วยเจ้าได้ แต่ทุกสิ่งที่เจ้าปรารถนา เจ้าต้องแย่งชิงมาด้วยตนเอง"
เฉียวชียกยิ้มที่มุมปาก ตุ๊กตาหุ่นเชิดซึ่งเดิมทีสูงเพียงระดับต้นขาของนางก็พลันยืดตัวสูงขึ้นเรื่อยๆ
กระทั่งสูงทัดเทียมกับนาง รูปลักษณ์ภายนอกก็ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป จนสุดท้ายคล้ายคลึงกับเฉินอวี้จิ่นอยู่สามถึงสี่ส่วน
"ให้นางอยู่ข้างกายเจ้าชั่วคราว นางจะทำหน้าที่ปกป้องเจ้าอย่างเต็มที่"
แม้นางไม่รู้ว่าเหตุใดโลกใบนี้จึงมีตุ๊กตาหุ่นเชิดอยู่ แต่กลับมั่นใจได้ว่าทั้งหมดนี้ย่อมเกี่ยวข้องกับเผ่าอู้อิ่นอย่างแน่นอน
และนางยังมั่นใจเช่นกันว่า เผ่าอู้อิ่นมิได้เกี่ยวข้องอันใดกับผู้บำเพ็ญเพียร