กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 187
“ได้ยินว่าเป็นคนเก่าแก่ตั้งแต่สมัยฝ่าบาทยังประทับอยู่ที่จวน ความเป็นมาลึกลับยิ่งนัก……”
“พิเศษถึงเพียงนี้ เหตุใดจึงไม่รีบเรียกตัวเข้าวังเล่า”
“ระวังวาจา! เรื่องของฝ่าบาทเป็นสิ่งที่พวกเจ้าจะมาวิพากษ์วิจารณ์ได้หรือ พวกเจ้ามีกี่ศีรษะให้บั่นกัน”
เสียงกระซิบกระซาบพลันเงียบสงบลงด้วยเสียงเอ็ดเบาๆ นั้น
นอกจากคนไม่กี่คนจากจวนอัครมหาเสนาบดีแล้ว คนอื่นแทบไม่มีใครรู้จักเฉียวชีเลย
เมื่อทุกคนหยุดซุบซิบ มีเพียงสตรีทั้งสามคนจากตระกูลอัครมหาเสนาบดีเท่านั้นที่มองตามรถม้าที่แล่นจากไปด้วยแววตาซับซ้อน
ทั้งสามคนล้วนเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและหวาดกลัว
……
รถม้าหยุดลงตรงหน้าประตูฝ่ายในของวังหลวง ไม่อาจแล่นเข้าไปได้อีก จึงเปลี่ยนเป็นนั่งเกี้ยวหามทั้งสองคนเข้าไปแทน