เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 177
มิใช่สตรีที่ยืนเคียงข้างองค์หญิงเก้าในงานเลี้ยงชมบุปผาวันนั้นหรอกหรือ
ทว่านางกลับไม่เคยล่วงรู้ฐานะของอีกฝ่ายมาก่อนเลย
"เจ้าคือ..."
"เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้"
เฉียวชีก้าวขึ้นหน้าหนึ่งก้าว พลางบีบคอหวังเอ้อร์จากระยะไกล ร่างของเขาถูกยกขึ้นลอยคว้างกลางอากาศ ด้วยลำคอที่ถูกบีบเค้นอย่างรุนแรง ลูกตาทั้งสองข้างจึงถลนโปน ใบหน้าเขียวคล้ำฉายแววหวาดผวาถึงขีดสุด
"เจ้าทำบ้าอะไร ปล่อยเขานะ!"
เมื่อเห็นว่าหวังเอ้อร์กำลังจะเอาชีวิตไม่รอด เจี่ยงอีอวิ๋นก็หวีดร้องลั่น รีบสั่งให้บ่าวไพร่รอบกายปรี่เข้าไปช่วยทันที
ทว่าบ่าวไพร่เหล่านั้นยังไม่ทันได้เข้าใกล้ ก็ถูกสายลมประหลาดซัดกระเด็นออกไปจนหมดสิ้น
เฉียวชียกยิ้มมุมปาก ท้ายที่สุดก็มิได้สังหารหวังเอ้อร์ พริบตาที่เห็นคนใกล้จะหมดลมหายใจ จึงค่อยโยนร่างลงกับพื้น