กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 176
"พี่...พี่ใหญ่หรือ"
ลิ้นของเถาจือแข็งค้างยามเค้นคำเรียกสองคำนี้ออกมา ดวงตาจ้องมองสตรีตรงหน้าไม่กะพริบ
รูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับพี่ใหญ่ในความทรงจำอยู่บ้าง ทว่าพี่ใหญ่ในอดีตทั้งผอมทั้งตัวเล็ก ผิวพรรณก็ดำคล้ำอยู่เสมอเพราะต้องตรากตรำทำงานตลอดปี
แต่สตรีตรงหน้านี้กลับมีผิวพรรณขาวผุดผ่อง แม้เสื้อผ้าที่สวมใส่จะดูเรียบง่าย หากแต่แฝงไว้ด้วยความหรูหราอย่างหาที่เปรียบมิได้
ที่สำคัญที่สุดคือ พี่ใหญ่ไม่มีทางมีกลิ่นอายสง่างามน่าเกรงขามเพียงนี้เป็นแน่
นางเคยเห็นท่านอัครเสนาบดีอยู่ไกลๆ แวบหนึ่ง ทว่ากลิ่นอายสูงส่งของสตรีผู้นี้ แม้แต่ท่านอัครเสนาบดีก็ยังเทียบไม่ติด
เพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่ปี คนคนหนึ่งจะเปลี่ยนไปได้มากมายถึงเพียงนี้ได้อย่างไร