กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 173
เถาจือไม่ได้บอกว่าตนเองขายตัวไป เดิมทีคิดเพียงอยากขายตัวไปเป็นสาวใช้ในเรือนผู้มีอันจะกิน ทว่าสุดท้ายกลับถูกพาตัวมายังแคว้นฉิน
เรื่องคนในครอบครัวในอดีต นางเพียงเอ่ยถึงผ่านๆ ชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้กลับไปยังแคว้นเยว่อีกแล้ว
กระทั่งจวนเสนาบดีแห่งนี้ก็ยังไม่มีปัญญาจะก้าวออกไปด้วยซ้ำ
ชุนเฉี่ยวเดิมทีเพียงฟังผ่านหู ทว่ากลับได้ยินชื่ออันคุ้นหูหลุดออกมาจากปากของเถาจือ
"จะ...เจ้าบอกว่าพี่ใหญ่ของเจ้าชื่ออะไรนะ"
วันนั้นที่คุณหนูเฉียวพานางออกมา ก็บอกว่าตนเองชื่อเฉียวชีเช่นกัน
แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร
เถาจือเป็นเพียงคนธรรมดา พี่ใหญ่ของนางก็ย่อมเป็นคนธรรมดา
ทว่าคุณหนูเฉียวผู้มีเมตตาในวันนั้น กระทั่งฝั่งองค์หญิงยังต้องไว้หน้าและยอมพูดคุยด้วย