กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 169
"เจ้าตามข้ามา"
ชุนเฉี่ยวเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง ไม่กล้าลุกขึ้นเลยแม้แต่น้อย
แม้แต่สาวใช้น้อยที่คอยคุมอยู่ด้านข้างก็ยังมีสีหน้ากระวนกระวายใจ
คำสั่งนี้องค์หญิงเก้าทรงเป็นผู้ออกด้วยพระองค์เอง หากนางเฝ้าคนหายไป มิเท่ากับต้องพลอยโดนลงโทษไปด้วยหรอกหรือ
"เจ้าไปบอกองค์หญิงเก้ากับท่านหญิงโหรวเจินเองเถอะว่าข้า เฉียวชี พาคนไปแล้ว หากอยากเอาเรื่องก็ให้มาหาข้า จะไม่ลามไปถึงเจ้าแน่"
"เจ้าค่ะ"
สาวใช้น้อยขานรับ ชุนเฉี่ยวถึงค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นจากพื้นอย่างเชื่องช้า
ทว่าพอลุกขึ้นได้ครึ่งทางกลับซวนเซเกือบจะล้มพับลงไป โชคดีที่สาวใช้น้อยช่วยประคองไว้ได้ทัน
"ขอบใจพี่สาวมากนะ"