กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 155
ครู่ต่อมา อู๋หมิงก็หิ้วศีรษะของทั้งสองคนกลับมา
“คุณหนูใหญ่ จัดการคนทั้งสองเรียบร้อยแล้วขอรับ”
อู๋หมิงโยนศีรษะทั้งสองลงบนพื้น
ทั้งคนชราและเด็กต่างเบิกตากว้าง ตายตาไม่หลับ
ทั้งคู่ไม่ใช่ปู่หลานอะไรกันเลย เจ้าเฒ่านั่นมีวิชายุทธ์ด้านการใช้เท้าไม่เลว ส่วนเจ้าตัวเล็กเชี่ยวชาญเรื่องพิษ ร่างกายหยุดเจริญเติบโตก็เพราะผลข้างเคียงจากวิชายุทธ์
สองคนนี้ก่อเรื่องในดินแดนแห่งความโกลาหลมานับครั้งไม่ถ้วน คอยดักลงมือกับคนที่เดินทางเพียงลำพัง
เสียดายที่คราวนี้เลือกเหยื่อผิดคน
“เอาไปโยนทิ้งไกลๆ”
“ขอรับ”