กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 145
"แม่นางท่านนี้ ข้าขอพูดตามตรง ตาเฒ่าหลี่ผู้นี้ก็น่าเวทนานัก เมื่อไม่กี่ปีก่อนผู้เฒ่าฝ่าพายุหิมะไปส่งคนถึงเมืองเหมิงเฮย แต่กลับประสบเคราะห์ จนป่านนี้ยังหาศพไม่พบ..."
"ทั่วทั้งบ้านต้องพึ่งพาเขาคอยค้ำจุน ครานี้หากไม่ใช่เพราะบุตรสาวคนเล็กป่วยเป็นโรคไอเรื้อรัง ต้องรีบใช้เงินมารักษาตัว ย่อมไม่มีทางยอมออกเดินทางในช่วงเวลานี้เด็ดขาด"
"หากท่านตกลง ข้าจะไปคุยกับเขาให้อีกรอบขอรับ"
"อืม"
เฉียวจิ่วหยิบตั๋วเงินใบละสิบตำลึงออกมาจากถุงเงิน
"ออกเดินทางพรุ่งนี้ สิบตำลึงนี้เป็นเงินมัดจำ"
"ขอรับ ข้าจะรีบไปบอกเขาเดี๋ยวนี้"
"ให้ยืมเสื้อคลุม"
อู๋หมิงโยนเสื้อคลุมของตนให้อีกฝ่ายตามสายตาของเฉียวชี