เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100
จวนสกุลลู่
"งานเลี้ยงวันคล้ายวันพระราชสมภพของไทเฮา ท้อเซียนวารีกับเชอร์รีลูกใหญ่ที่องค์หญิงใหญ่สั่งให้คนตระเตรียมไปเป็นที่โปรดปรานของไทเฮายิ่งนัก..."
กระทั่งไทเฮายังทรงเอ่ยชมไม่ขาดปาก ท้อเซียนวารีกับเชอร์รีลูกใหญ่จึงโด่งดังเป็นพลุแตกอย่างแท้จริง ทั่วทั้งเมืองหลวงฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมือง ทุกหนแห่งต่างพากันหาซื้อผลไม้ทั้งสองชนิดนี้
เฉียนฟู่กุ้ยอาศัยผลไม้ทั้งสองอย่างกอบโกยเงินทองจนกระเป๋าตุง
ทั้งได้เงิน ทั้งสร้างชื่อเสียงจนติดตลาด
น่าเสียดายที่ผลไม้ในสวนแทบจะขายหมดเกลี้ยงแล้ว เหลืออยู่เพียงสิบกว่าผลที่ยังไม่ได้เก็บ
นั่นเป็นเพราะเฉียวจิ่วตั้งใจเก็บไว้ให้คนในครอบครัวกินเอง
"เพียงแต่หลังจากฮ่องเต้ได้ลิ้มรสแล้ว ทรงมีพระราชโองการกำหนดให้ผลไม้ทั้งสองชนิดนี้เป็นเครื่องบรรณาการ..."