กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83
เฉียวชีไม่พูดอะไร เพียงรอให้เฉียนฟู่กุ้ยตัดสินใจเอง
เฉียนฟู่กุ้ยลังเลอยู่เพียงชั่วลมหายใจเดียว ก็หยิบท้อเซียนวารีขึ้นมาเช็ดลวกๆ สองทีแล้วกัดลงไปเต็มคำ
เดิมทีเขาคิดในใจว่า หากคุณภาพพอใช้ได้ เห็นแก่หน้าซอสปรุงรส เขาก็จะช่วยรับซื้อไว้ส่วนหนึ่ง
ถือเสียว่าไว้หน้านาง
อย่างไรเสีย เวลานี้ซอสปรุงรสของหมู่บ้านหลีฮวาแทบจะตกอยู่ในมือเขาแต่เพียงผู้เดียว
ลู่ทางทำเงินเช่นนี้ เขาไม่อยากให้เรื่องผลไม้เพียงเล็กน้อยทำให้ผู้ใหญ่บ้านลวี่ไม่พอใจ จนยกการค้านี้ให้ผู้อื่นไป
คิดไม่ถึงว่าพอกลืนลงคอ กลิ่นหอมหวานของผลไม้จะระเบิดฟุ้งไปทั่วทั้งปากในทันที
กลับอร่อยกว่าลูกท้อใดๆ ที่เคยกินมาทั้งสิ้น
"นี่คือท้ออะไรกัน ข้าไม่เคยพบเห็นมาก่อนเลย"