กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82
หลังมื้อเที่ยง เฉียวชียังคงรั้งอยู่จวนสกุลลู่อีกครู่หนึ่ง ด้วยไม่ได้พบกันครึ่งเดือน ทั้งสองจึงมีเรื่องคุยกันไม่รู้จบ
"ผลคงโฉมพวกนั้น ข้าตั้งใจจะนำกลับไปให้ท่านแม่ใช้ ประจวบเหมาะกับอีกไม่กี่วันจะถึงวันเกิดพี่สะใภ้ใหญ่ ข้าเองก็ต้องกลับไปสักเที่ยวพอดี"
เมื่อเอ่ยถึงมารดา รอยยิ้มตรงมุมปากของเจียงหว่านหนิงพลันอ่อนโยนลงมาก
บิดาของนางดำรงตำแหน่งกวงลู่ซื่อชิงขั้นสามชั้นรอง ซึ่งเป็นตำแหน่งว่างงานอันแสนเรียบง่าย ไม่ได้โดดเด่นสะดุดตาอันใดในเมืองหลวง
ส่วนนางเดิมทีเป็นเพียงบุตรสาวอนุ จึงถูกอนุภรรยาเลี้ยงดูอยู่ข้างกายมาแต่เล็ก
ทว่าอนุภรรยาผู้นั้นกลับมีสายตาสั้น คิดแคบ รู้จักเพียงแก่งแย่งชิงดีริษยา ถึงขั้นใช้บุตรสาวอย่างนางมาเป็นเครื่องมือเรียกร้องความโปรดปราน