กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35
แสงจันทร์เย็นเยียบ เฉียวชีขึ้นไปบำเพ็ญเพียรบนเขาหลังหมู่บ้านแต่เช้าตรู่ พอกลับถึงเรือนล้างหน้าล้างตาเสร็จ ก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากด้านนอก
ซุนซื่อวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือดเล็กน้อย
"คุณหนูใหญ่ ครอบครัวที่เพิ่งมาเมื่อวานมาเอะอะโวยวายอยู่หน้าประตูเจ้าค่ะ จางเฉียงไล่ไปสองสามที ยายเฒ่าคนนั้นก็นอนแผ่ลงกับพื้น บอกว่าขาถูกตีหักไปแล้ว..."
ซุนซื่อเป็นคนนิสัยอ่อนแอ นี่นับเป็นครั้งแรกที่เจอกับเรื่องพรรค์นี้
ฝ่ายจางเฉียงเห็นว่าเป็นคนหมู่บ้านเดียวกัน จึงเพียงแค่ถือท่อนไม้ขู่ไปสองสามครั้ง ไม่ได้ฟาดโดนตัวพวกนั้นเลยแม้แต่น้อย
เฉียวชีสีหน้าเย็นชาลงทันที
เมื่อคืนลวี่ซื่อเพิ่งจะมาเล่าให้ฟัง คิดไม่ถึงว่าพวกหน้าหนาพวกนี้พอเช้าตรู่ก็รีบมาหาเรื่องถึงที่