เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 532 เงาอดีตในคืนฝนพรำ
ตู้แช่เย็นในห้องเก็บศพของโรงพยาบาลแห่งที่สามเมืองหลงฟานส่งเสียงหึ่งขึ้นมากะทันหัน มือของฉินหมิงที่ถือมีดผ่าชันสูตรชะงักไปเล็กน้อย ด้านนอกหน้าต่างพายุฝนโหมกระหน่ำ ม่านฝนแว่วเสียงหวอของรถพยาบาลดังมาแต่ไกล ผสมปนเปกับรอยแผลจากคมมีดยังไม่สมานบนศพของหลิวซูเหลียงบนโต๊ะชันสูตร ช่างละม้ายคล้ายที่เกิดเหตุคดี
“จอมสังหารคืนฝนพรำ” ที่ยังปิดไม่ลงเมื่อสามปีก่อนเหลือเกิน ในคืนฝนพรำเหมือนกัน การขาดอากาศเชิงกลเหมือนกัน ต่างกันตรงที่คราวนี้ผู้ตายกำเศษเล็บเปื้อนเลือดไว้ครึ่งชิ้นในมือ
“หัวหน้าแผนกฉิน” หลี่เซี่ยที่เป็นนักศึกษาฝึกงานเลื่อนรายงานพยาธิวิทยาเข้ามา ถุงมือยางของเธอยังมีฟอร์มาลินหยดติ๋ง “ผลเปรียบเทียบดีเอ็นเอของเนื้อเยื่อผิวหนังใต้ซอกเล็บผู้ตายออกมาแล้ว สอดคล้องกับตัวอย่างของผู้ต้องสงสัยในคดี ‘จอมสังหารคืนฝนพรำ’ เมื่อสามปีก่อนในระดับสูงมาก”