กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 510 เกลียวคู่แห่งความทรงจำ
ห้องชันสูตรศพของเมืองหลงฟานที่หิมะแรกในฤดูหนาวเพิ่งซาลงอบอวลไปด้วยไอเย็นเยียบ มือของผมที่ถือรายงานการตรวจพันธุกรรมสั่นเทา แผนภาพเทคนิคเรืองแสงตรวจตำแหน่งยีนบนโครโมโซม (FISH) บ่งชี้ว่า ความยาวเทโลเมียร์ของผมสั้นกว่าค่าปกติ 28.7% ซึ่งตรงกับข้อมูลการตรวจร่างโคลนของเฉิ่นเวยในบทที่ห้าอย่างสมบูรณ์ เฉินซืออวี่จ้องมองรอยแผลเป็นที่นิ้วนางของผม น้ำเสียงแฝงความสั่นเครือที่พยายามสะกดกลั้นไว้
“ผลการเปรียบเทียบลายนิ้วมือจากบันทึกการผ่าตัดออกมาแล้ว... ความคล้ายคลึงกับลายนิ้วมือปัจจุบันของพี่สูงถึง 99.9% แต่ระยะเวลาการเจริญเติบโตของลายนูนบนชั้นผิวหนังกลับเร็วกว่าอายุจริงของพี่ถึงสามปี”