เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 428 สุสานผีเสื้อและการเผชิญหน้ากับตนเอง
ชั่วพริบตาที่เข็มสั้นและเข็มยาวของนาฬิกาพกซ้อนทับกันอย่างแม่นยำที่เวลาสามนาฬิกาสิบเจ็ดนาที กระจกของสุขศาลาก็พลันแตกร้าวเป็นใยแมงมุม เงาสีขาวที่ไหววูบอยู่ในม่านฝนเร่งความเร็วกะทันหัน รอยสักผีเสื้อตรงข้อเท้าเปล่งแสงเรืองสีเขียวอมม่วง ราวกับสิ่งมีชีวิตที่ถูกกระตุ้นด้วยกระแสไฟฟ้าชีวภาพบางอย่าง ขณะที่คลานเข้ามาตามกรอบหน้าต่างที่แตกหัก ผิวหนังก็ผุดผื่นตุ่มเลือดออกรูปผีเสื้อซึมออกมา ตรงกับผลข้างเคียงที่บันทึกไว้ในบันทึกการทดลองของห้องปฏิบัติการอย่างไม่มีผิดเพี้ยน
“หัวใจของพวกเขาถูกควบคุม” ฉินหมิงพลันนึกถึงภาพกายวิภาคศาสตร์บนกระดานดำ ตรงหลอดเลือดแดงใหญ่ของ “คนตายเดินได้” พวกนี้ล้วนฝังปุ่มโลหะรูปเกลียวเอาไว้ ซึ่งเป็นสิ่งผิดปกติที่พบในร่างผู้ตายคดีดาวโรงเรียนพอดี “โจมตีที่ปุ่มเนื้อ นั่นคือศูนย์ควบคุม”