กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 414 รหัสลับคราบจักจั่น
ลิ้นชักสแตนเลสในห้องเก็บศพเด้งเปิดออกพร้อมเพรียงกันในยามเที่ยงคืน ร่างรูปทรงจักจั่นสิบเจ็ดร่างขดตัวอยู่ภายในดุจดั่งดักแด้ ชายเสื้อกาวน์ขาวของหลินเสี่ยวอวี่ปัดผ่านพื้น ลวดลายปีกจักจั่นที่หลอดอัลตราไวโอเลตส่องกระทบพลันมีชีวิตขึ้นมา เส้นปีกแต่ละเส้นต่างเลื้อยคืบคลานเข้าหาปลายเท้าของเธอ ราวกับกำลังเรียกร้องหาเครื่องสังเวยบางอย่าง
“เสี่ยวอวี่!” เสียงตะโกนของหลินเทาดังมาจากสุดทางเดิน ลำแสงไฟฉายในมือของเขาส่องทะลุกระจกหน้าต่าง สะท้อนให้เห็นเค้าโครงคราบจักจั่นที่ค่อย ๆ ปูดโปนขึ้นมาบนแผ่นหลังของหลินเสี่ยวอวี่ นั่นคือความเปลี่ยนแปลงที่เพิ่งเกิดขึ้นหลังจากผ่านทางลับในสุสานสาธารณะเมื่อคืนนี้ ครั้นเขาพังประตูเข้าไป ก็เห็นหลินเสี่ยวอวี่กำลังใช้มีดผ่าชันสูตรกรีดข้อมือตัวเอง วินาทีที่โลหิตหยดลงบนแผ่นโลหะ ร่างรูปทรงจักจั่นทั้งหมดก็เบิกตาประกอบขึ้นพร้อมกัน