กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 390 แก่นกลางแห่งชั่วกัปชั่วกัลป์
หลอดฟลูออเรสเซนต์ในห้องชันสูตรศพส่งเสียงซ่า ๆ ขึ้นกะทันหัน ฉินหมิงจ้องตั๋วรถนิรนามบนโทรศัพท์ นิ้วลูบไล้ตรารูปดาวที่เพิ่งปรากฏบนฝ่ามือโดยไม่รู้ตัว สีแดงจางนั้นเข้มขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เลื้อยไปตามแนวเส้นเลือดราวกับสิ่งมีชีวิต ก่อนรวมตัวเป็นกระดานหมากรุกจิ๋วบนข้อมือ—เหมือนกับลวดลายในรูม่านตาของเด็กชายแห่งสถานสงเคราะห์ทุกประการ