เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 389 หมากตายแทนแห่งเส้นเวลาที่สิบเจ็ด
ในชั่วขณะที่มีดผ่าชันสูตรกรีดเปิดช่องอกและช่องท้องของผู้ตาย อุปกรณ์ในมือฉินหมิงพลันหลุดร่วง กระแทกถาดสเตนเลสจนเกิดเสียงแหลมบาดหู ศพหมายเลข “2025-047” ตรงหน้ากลับมีจุดดาวสีเลือดเพิ่มขึ้นกลางรอยสักกระดานหมากรุกบนฝ่ามือขวา—มันคือเครื่องหมายระบุตำแหน่งที่วาดด้วยเลือดสดของมนุษย์ใต้ชั้นขี้ผึ้งศพ พิกัดชี้ตรงไปยังสถานสงเคราะห์เด็กเมืองหลงฟาน
“พื้นผิวข้อต่อหัวหน่าวบ่งชี้ว่าอายุยี่สิบแปดปี ข้อมือซ้ายเคยหักมาก่อน สอดคล้องกับสามคดีแรกทุกประการ” เสียงของหลินเสี่ยวอวี่สั่นเล็กน้อย เขาชี้ไปยังลายสีเขียวคล้ำที่มองเห็นราง ๆ บริเวณหน้าอกของศพ
“กระบวนการกลายเป็นขี้ผึ้งศพครั้งนี้เร็วขึ้น เวลาตายไม่เกินหกชั่วโมง หลอดเลือดใต้ผิวหนังเริ่มตกผลึกแล้ว”