เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 341 การไถ่บาปของดอกลำโพง
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฟุ้งกระจายไปทั่วห้องฉุกเฉินอย่างบ้าคลั่ง ผสมปนเปกับกลิ่นอายหวานเลี่ยนอันพิศวงของเกสรดอกมันตรา ถักทอเป็นตาข่ายที่ไร้รูปร่างโอบล้อมหลินตังเอาไว้อย่างแน่นหนา ปลายนิ้วของเธอจิกลึกลงไปบนที่จับประตูโลหะของห้องฉุกเฉินจนข้อนิ้วขาวซีดเพราะออกแรงมากเกิน ราวกับว่าโลหะอันเย็นเฉียบนั้นจะช่วยมอบความรู้สึกที่เป็นจริงให้เธอได้บ้าง ผ่านกระจกบนบานประตู เธอเห็นฉินหมิงนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด ใบหน้าซีดเผือดดูเปราะบางเป็นพิเศษภายใต้แสงของโคมไฟไร้เงา เครื่องติดตามคลื่นไฟฟ้าหัวใจส่งเสียงดังเป็นจังหวะ เส้นสีเขียวกระโดดโลดเต้นอยู่บนหน้าจอ
ทว่ารอยแผลเป็นจากไฟไหม้ตรงกระดูกสะบักซ้ายของเขา ในยามนี้กลับปรากฏเป็นรูปดาวกระบวยใหญ่อย่างน่าประหลาด สอดรับกับแผนภาพดวงดารากลุ่มดาวหมีใหญ่ที่เลือนรางอยู่บนหลังคาทรงโดมของโรงพยาบาล ราวกับโชคชะตาได้วางเงื่อนงำเอาไว้ที่นี่นานแล้ว