กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 122 ฟันเฟืองเกล็ดน้ำค้างในหิมะแรก
ห้องเก็บศพของฌาปนสถานเมืองปินไห่หนาวเย็นจนพ่นลมหายใจออกมาเป็นไอสีขาวได้ ถุงมือยางของฉินหมิงแนบลงบนข้อมือของศพแช่แข็ง รอยเกล็ดน้ำค้างเจ็ดรอยเปล่งแสงสีน้ำเงินลึกล้ำใต้แสงเย็นของหลอดแอลอีดี แหนบของหลินตังคีบผลึกน้ำแข็งบนขนตาของผู้ตายขึ้นมา พลันชะงักไป ขอบของผลึกน้ำค้างรูปหกเหลี่ยมกลับเรียงรายไปด้วยลายเฟืองจิ๋วอย่างเป็นระเบียบ
“ไม่ใช่การเกาะตัวตามธรรมชาติ” เสียงของเธออู้อี้อยู่หลังหน้ากากอนามัย “เป็นชิ้นส่วนกำทอนที่หุ่นยนต์นาโนประกอบขึ้นมาในอุณหภูมิต่ำ”